ĞEDARİ ORAS NOZİŤA / Acımzasız zamana sitem

Vojgini dogaǯonen, ho-i? Amʒiǩa çkva domcveşi, amʒiǩa çkva dobriǯi dogaǯonen…

Ama ṕanda moğordur. Va gajginu. Xepe-şǩimis na-ren ťvaʒerepe sǩani va ren. Ham xepeşi ǩaťa ğaras upi-şǩimi dolvayoren. Ǩaťa ğaras na-memiçapun şekili leťaşi sureťi ren.

Xayari-şǩimis na-ren ğarape-ti skani va ren. Hini meseli meseleri, nani ziťeri na-vordi berepe-şǩimi renan. Eçouris xolo ma gojginare. Poťe var gomduna. Ar sotxa desťani-şǩimi ṕťǩvare do si na-dogigutasen berepe ṕanda mayasen.

ACIMASIZ ZAMANA SİTEM

Kazandığını sanıyorsun halen daha. Her zaman biraz daha eskittiğini, yıprattığını sandın…
Ama hep yanıldın. Kazanamadın. Ellerimdeki yarıklar senin değil. Onların her birinde emeğim var. Her bir çizgide, şekillendirdiğim toprağın resmi var.
Yüzümdeki çizgiler de senin değil. Onlar masalımı anlatarak, ninnilerimi söyleyerek büyüttüğüm çocuklarımın. En sonunda yine ben kazanacağım. Asla yok olmayacağım. Bir yerlerde destanımı söyleyecek, sana direnecek çocuklarım hep olacak.

arrow